Arratsalderako euria iragarria bazegoen ere, 11:15ean jada sirimiri xehea erortzen hasi zen Hiru Damatxon, eta kioskoaren azpian babestu behar izan genuen. Hala ere, trikitilariak —Izaskun eta Uxue Ezeiza— iritsi zirenean giroa berotu egin zen, eta Mari Domingi eta Olentzerori eskainitako kantuen artean, konpartsak Etxadirako bidea hartu zuen.
Euri tantak trinkoago bihurtu ziren, eta soportaleetan hartu behar izan genuen babes, oraingoan txistulariek —Juanra eta Juancar— giroa alaituta (Ana q.e.p.d. maitasunez gogoan). Ume eta gaztetxo gero eta gehiago batu ziren, eta inork ez zuen atzera egin: Ikastetxeko gazteek sorbaldetan eraman zituzten Mari Domingi eta Olentzero, eta beste gazte batzuek Palestinarako diru-bilketa solidarioa eginez lagundu zieten, korridore estalia gora eta behera zeharkatuz.
*******************
Mari Domingi eta Olentzero sirimiriari aurre egiteko pozaren sinboloak dira, gure larruaren parte. Kondairak dioen bezala, Amalurrek baso bakarti batean aurkitu zuen Olentzero haur zenean, eta heldu eta ikazkin bihurtuta, eskuzabaltasunaren ikur da. Euria ez da oztopo: Etxadin gogorrago bota zuen, baina animuak gora egin zuen eta zertxobait baretu zenean, konpartsak Muntorantz eta Otxandako plazarantz segitu zuen, Topalekuerekin duten hitzordua datorren urtera utzita.
Otxandan, Emausek gaztainak erretzen zituen, eta usain gozoak parke osoa zipriztintzen zuen. Bertan elkartu ziren komunitatea, haur irria, beteranoen jakinduria; trikitixa eta txistuek Eguberria ekartzen zuten gogora. Bitartean, artilezko ardiek txabolatxo bat zaintzen zuten. IGE, AJB eta Emausen ahaleginari esker bizirik dirauten kartoi xume horiek gogorarazi ziguten opariez harago badaudela Mari Domingi eta Olentzero: ilusioa, oroimena eta auzoaren indarra, euripean ere bai.