(Argazkia: Mikel Goñi)

Entrenatzen ari zela, eskuin belauneko meniskoan lesioa izan du Julen Olaizolak; ebakuntza egin berri diote Quiron ospitalean, eta sei astez kantxetatik kanpo egongo da, ezingo duelarik ez Lagun Aro GBCrekin ezta Iraurgi Lan Mobelekin jokatu denbora tarte horretan.

Easo Saskibaloi Taldeko eta Real Madrileko beheko taldeetan urte askoan jokatu du Julen Olaizolak (Aiete, 1993). Iaz, ordea, etxera itzultzea erabaki zuen, GBCk egindako eskaintza onartuz. Gaur egun, Zilarrezko LEB Mailan jokatzen du GBCren harrobiko taldean; baina ACB Endesa Ligan jokatzeko aukeraren bat izan du, Sito Alonsok emandako aukerei esker. Bere esperientziaren berri eman dio Irutxuloko Hitzari.

Lehenik eta behin, zer moduz zaude momentu honetan? Oso ongi. Asteartean makuluak kendu zizkidaten eta ongi moldatzen ari naiz. Fisioterapeutarekin egokitze ariketak egiten ari naiz eta pixkanaka geroz eta hobeto nago.

Baja luzerako izango duzu? Berez sei asterako izango nuela esan zidaten, eta oraindik ez dakit zer gertatuko den.

Bueno eta zer moduz doakizu orain arteko esperientzia?  Momentuz nahiko ongi. Hasieran kosta egin zitzaidan egokitzea; entrenamenduak nituelako egunero, eta egun batzuetan Azpeitiara joan behar izaten nuelako, besteetan Donostian… pixka bat nahasgarria zen. Hala ere, behin ohitura hartuta ongi moldatu naiz, eta oso gustura nago etxean.

Mikel Motosekin batera, Lan Mobelen eta GBCn entrenatzen zabiltza. Nola antolatzen zarete? Normalean, Mikelek eta nik goizetan GBCrekin entrenatzen dugu, gero unibertsitatera joan behar dugulako. Bestela, astelehenetan, asteartetan eta asteazkenetan GBCrekin entrenatzen dugu, eta ostegunetan eta ostiraletan Azpeitiara joaten gara; egun batean entrenatzera, eta bestean, jokatzera. Gero, GBCk partida izaten duen egunaren arabera entrenamenduak aldatu egiten dituzte.

Zer ari zara jasotzen talde bakoitzeko esperientziatik? Talde desberdinak dira. GBCn, eskarmentu handiko jokalariekin entrenatzeko aukera dugu, guk baino askoz gehiago dakitenak, eta hor ikasten dugu gehien. Azpeitiakoa desberdina da, jokalarietako asko berriak gara eta oraindik taldea osatu behar dugu. Sentsazio desberdinak dira. Talde batean ikasi behar dugunak gara, eta bestean dakigun bezala jokatzeko aukera daukagu. Dibertigarria da taldez aldatzen aritzea eta bakoitzera egokitu beharra.

Zer moduz doakizue Liga Lan Mobel Iraurgirekin? Ligako sailkapenean nahiko beheran goazela uste dut, baina badira hiru aste ez dudala beraiekin jokatzen. Hasieran elkartutako 12 jokalari ginen, ez genuen talde bat osatzen, eta pixkanaka hobetzen ari gara. Gogor entrenatzen dugu, eta ahal dugun guztia egiten dugu.

GBCrekin, berriz, Liga hasiera gogorra izan zenuten, puntu gutxigatik galdutako partidekin. Baina orain, sekula baino indartsuago dago taldea, ezta?

Hasiera gogorra izan zen, partida asko galdu genituelako, oso gutxigatik. Orain gauzak ongi ateratzen ari dira eta gogor ari gara, ea bolada on honekin jarraitzeko gai garen.

Aulkian gehiago sufritzen duzue? Bueno, desberdin sufritzen dela esango nuke.

Jokatzeko aukeraren bat izan duzu. Hasieran oso urduri nenbilen, baina pixkanaka ohitzen ari naiz. Gutxi jokatu dut, baina Illunbeko zaleen txaloetara ohitzen ari naiz.

Nola jarraitu zenuen lehengo astean Bilbao Basketen aurkako partida? Telebistaz ikusi nuen eta sekulako partida iruditu zitzaidan. Sergik luzapena lortu izana izugarria izan zen.

Igande honetan Bartzelona dator Donostiara (12:30). Zer nolako partida aurreikusten duzu? Irabaztea posible da. Azken partidetan bezala ateratzea eta ongi defendatzea izango da sekretua.

Taldean nabaritzen duzue Koparako sailkatzeko ilusioa?

Partidaz partida goaz eta hobe da itxaropen faltsuak ez sortzea.

Nork Estitxu Zabala 2012/01/12

Se amplía el horario de las piscinas, que se cerrarán a las 20.30 h, en vez de a las 19.30h, como ocurría el verano pasado y dando así respuesta a las peticiones de la Asociación de Vecinos

 Además, se ha cambiado el suelo de las pistas de paddel, que estaban deterioradas, y se tiene pensado abrir más accesos en cada una de las nueve pistas existentes.

También se tiene pensado colocar un reloj que se pueda ver desde las canchas.

El objetivo es dinamizar las instalaciones y conseguir que sea un punto de encuentro social además de deportivo

En este sentido se irán organizando actividades, desde barbacoas, hasta baile y  pequeñas ligas de fútbol.

Se encontrará un marco de colaboración con la Comisión en la organización de las fiestas de septiembre

El gerente del Tenis, Jokin Larrañaga, afirma que lo que busca su club deportivo es “dinamizar las instalaciones” del polideportivo de Aiete. Asimismo, asegura que desean “mantener lo que hay”, al tiempo que aumentar y consolidar la oferta deportiva. En cuanto a las pistas de pádel -cuyo estado provocó las quejas del anterior gestor-, el gerente del Tenis explica que aunque ya se han “corregido” ciertos desperfectos en el suelo, todavía quedan mejoras que hacer en ellas. Larrañaga apunta que desean “aportar” el “conocimiento” del club en el ámbito del pádel, además de dinamizar esa actividad.

A su vez, apuesta por mantener las piscinas y las actividades de fitness. Asimismo, también muestra su aspiración para que el centro deportivo de Etxadi se convierta en el “punto de encuentro” del barrio de Aiete, no solo de la zona colindante al polideportivo. Por otro lado, Larrañaga comenta que las instalaciones mantendrán a los trabajadores con los que se contaba hasta ahora, dado que el contrato adjudicado contemplaba ese requisito.

de NG

El sábado anterior al primer domingo de mayo es uno de los tres días en que, de forma milagrosa, se licúa la sangre de San Gennaro en Nápoles. Y eso, se mire por donde se mire, es todo un acontecimiento. 

Habrá quien crea que es casualidad que sea justo cuando la Real jugó con el Barcelona. Hay agnósticos por todas partes y hasta algún ateo. Allá ellos. San Gennaro es un santo futbolero, naturalmente. Ahí queda cómo convirtió al Nápoles en campeón haciendo milagros a medias con otro santo, san Diego Maradona, que sigue siendo objeto de las mayores plegarias de los feligreses del San Paolo, el estadio que cada quince días llenaban más de sesenta mil tifosi en los todavía recientes tiempos en tercera división. 

El sábado anterior al primer domingo de mayo se celebra la fiesta del traslado de San Gennaro, del Duomo a Santa Chiara, donde se espera que se licúe su sangre. Se espera porque no es seguro. A veces falla y si la sangre no se hace líquida la tradición dice que graves desgracias caerán sobre Nápoles. Sucedió en 1980 y hubo un terremoto. También en 1987 y salió un alcalde comunista…

No hay santo sin devotos. Esto es muy importante. Los milagros no suceden solos, hay que creer. La sangre de San Gennaro no se licúa porque sí. Los fieles rezan para que se produzca. A veces resulta sencillo, bastan un par de plegarias, pero otras cuesta horas y horas de rezos, angustia, lloros, desesperación y hasta algún altercado por la emoción. Pero al final, sucede.

 El sábado anterior al primer domingo de mayo el Barcelona de Pep, Messi y Xavi Hernadez jugaron en Donostia. No hay triunfo sin devoción, sin esfuerzo, sin fe y sin pasión. Lo sabe San Gennaro, que de fútbol entiende un rato. No caben agnósticos ni mucho menos conversos.

 Que cada cual crea lo que quiera, pero lo único que está claro es que San Gennaro hizo algo grande, serán sus colores azul y el blanco, los de su Nápoles, como los de nuestra Real de Anoeta… o lo que usted quiera -si es entendido en fútbol o intrigas- pero se produjo el milagro…y ganaron los blanquiazules.

Comprobado, fue Lantxabe quien influyó en la voluntad del santo. De esta forma San Gennaro quiere coresponder al viaje organizado por la Asociación a visitar la región de Nápoles y a sus reliquias.

Sobre un artículo de Iñaki Izquierdo DV

SaskiAxularreko kadete taldea (Argazkia: SaskiAxular)

Axular Lizeoko saskibaloi taldeek lan ona egin dute aurtengoan eta bertako bi taldek dagozkien ligetako txapeldunak izateko aukera dute asteburuan. Zehazki, gizonezkoetan, Errendimenduzko Haur Mailako Final Foura jokatuko dute. Larunbatean, 10:00etan, finalerdietako partidak jokatuko dituzte eta horietako bat SaskiAxular eta San Patricio-Easoren artekoa izango da. Hala, finalerdi bakoitzeko irabazleak igandeko finalean lehiatuko dira. Bestetik, emakumezkoetan, igoera lortu du SaskiAxularreko kadete taldeak -irudian-, baina oraindik ere, aurtengo Gipuzkoako Ligako finala jokatu behar du, larunbatean, 11:45ean. Lehia guztiak Astigarragako kiroldegian izango dira.

2011/04/14  Estitxu Zabala

De cara a Navidad, del 22 al 2 de enero, se organizará un campus deportivo para niños de entre 6 y 11 años

 Vasconia: El club trabaja en la formación educativa de promesas futbolísticas.

En el Vasconia esperan llevar al club hasta las más altas cotas, tanto en el plano deportivo, como social y sobre todo educativo, pues ese es el fin principal, la formación de los jóvenes a través del deporte.

El Club Vasconia de Donostia se convirtió en un clásico del fútbol donostiarra, con unas épocas mejores que otras, en el que se han formando infinidad de jóvenes de toda la ciudad. Este entrañable ‘club de barrio’ llega a Puio y se prepara para el futuro: está en disposición de presentar un club moderno y de referencia.

El club Vasconia de Donostia ha ganado el concurso para la adjudicación del campo de Puio.

El campo de Puio cuenta con una hierba artificial de última generación apta para la practica tanto del fútbol como del rugby, con una amplia zona detrás de las porterías para realizar calentamientos de jugadores, entrenamientos de porteros, etcétera. Además, la instalación cuenta con 4 vestuarios equipados para los jugadores y otros dos para árbitros.

Dispone de gimnasio, vestuarios, sala de máquinas con preparador personal, zona de Pilates y gimnasia de mantenimiento a disposición de los vecinos del barrio. Los vecinos interesados también pueden acudir a la dietista y fisioterapeuta.

 Ahora  organizan del primer Campus de Navidad, del 22 de diciembre al 2 de enero, en el que los chavales de entre 6 y 11 años tienen la oportunidad de disfrutar del deporte, en colaboración con la academia Lakunza, practicando el inglés y disfrutando de visitas culturales.

sobre un artículo de GORKA LARRUMBIDE | DV.

Apostilla.- Algunos vecinos consultados no están muy de acuerdo de cómo se ha llevado la construcción y desarrollo de esta instalación. No se ha contado para nada con la orgam¡nización de vecinos propia del barrio, por ejemplo.



 Nolakoak izan dira Munduko Koparako txartela lortzeko sailkatze probak?

 Espainiako zortzi tiratzaile onenen artean geratu behar nuen, hainbat txapelketa jokatu ostean. Duela hiru aste Madrilen izandako azken proban, dena nuen jokoan, zortzigarrenaren eta zazpigarrenaren puntu berdinak nituelako. Gauzak ez zitzaizkidan espero bezain ongi irten, urduri jarri bainintzen. Hala ere, zortea izan nuen, aurkariek ez baitzuten euren egun onena izan eta azkenean sailkatzea lortu nuen. Asko poztu nintzen sailkatzea lortu nuela ikustean eta Munduko Kopara joan nintekeela jakitean. Orduan, lehenengo gauza nire entrenatzaileari deitzea izan zen.

 Denboraldi hasieran halako zerbait espero zenuen?

 Denboraldiko helburuetako bat zen, baina ez zela hain erraza izango ikusi genuen. Dezente borrokatu behar izan nuen lortzeko eta azkenean ongi atera zait.

Orduan, jokatutako lau probetatik, azken hori izan zen zailena?

Bai, maila lehenengoaren antzekoa zen, baina orduan ez nuen buruan sailkatzea. Baina lehenengo zortzien artean nengoenez, helburu finko bezala jarri nuen. Orduan, presiopean nengoenez, askoz zailagoa egin zitzaidan eta burua galdu nuen.

 Munduko Kopan parte hartzeak zer suposatzen du zuretzako?

 Hasieran ezin nuen sinetsi. Beste tiratzaile batekin berdindua negoen eta, ezin zuenez probara joan, azkenean ni sailkatu nintzen. Niretzat amets baten modukoa da; ez nuen halakorik lortzea espero. Azken finean, nire maisuaren talentuari eta jasotako laguntzari esker iritsitako lorpena da.

 Zein izango da zure helburua Kopan?

 Bereziki ikastera noa, halako proba batera noan lehen aldia baita. Lehenago, nazioarteko kopatan egon naiz, baina horietarako ez nuen sailkatze probarik pasa behar izan, gonbidapen bidezkoak baitziren. Kopa honek garrantzi handia du eta gutxienez lehenengo kanporaketa igarotzea ongi egongo litzateke.

 Dagoeneko jaso dituzu klubeko eta inguruko lagunen animoak?

 Bai! Hasieran ezin nuen nik ere sinetsi, baina gero ingurukoei esan nien eta lagunak deika hasi zitzaizkidan. Gainera, harritua geratu nintzen; esgrima egiteagatik txantxak egiten zizkidaten eskolako lagunek ere zoriondu zidaten. Ezagutzen ez dutenaren aurrean duten jarrera da eta alde batetik normala iruditzen zait.

 Duela asko hasi zinen esgriman?

 Zazpigarren urtea da. Hasieran hainbat kirol egiten nituen batera; eskubaloia, futbola eta esgrima. Uda batean egindako ikastaro baten ondorioz hasi nintzen esgriman, lagun batekin batera, kirol alternatibo moduan. Baina gustatu egin zitzaidan eta azkenean beste bi kirolak utzi eta esgriman buru belarri hastea erabaki nuen. Izan ere, esgriman ikusten nuen ez nituela emaitzak lortzen ez nioelako denbora nahikoa eskaintzen. Beraz, astean bi ordu egitetik gogorrago ekiten hasi nintzen. Azken finean, nire sei urteak hirutan laburbildu daitezke, Pio Barojan berrikuntzak ere egon baitira eta aurrerapausoak nabaritu dira.

 Nolakoa izan da zure kirol ibilbidea?

 Espainia ordezkatu nuen Frantzian egondako nazioarteko txapelketa batean eta final zortzirenetan kanporatu gintuen Errusiak. Gero, Espainiako kluben artean hirugarrenak izan ginen. Bakarkakoetan Euskadiko txapelduna izan nintzen, 12, 15 eta 16 urtez azpiko txapelketetan eta Absolutu mailan zilarrezko domina eskuratu dut bi urtetan. Eskolarteko txapelduna ere izan naiz. Bestetik, aurten Pio Barojan jokatutako nazioarteko txapelketan euskal tiratzaile onenaren saria eman didate.

 Erraza da ikasketak eta kirola uztartzea?

 Beno, unibertsitatean sartzeko batez besteko nota ona lortu nahian nabil eta gainera, Lehen Mailako entrenatzaile titulua ateratzen ari naiz eta praktikak egin behar ditut. Beraz, entrenatzeaz gain, entrenatzaile lanetan ere aritzen naiz. Horrela, klubaren zabalkuntzan laguntzen dugu, Igor Otaegik ezin baitu guztiarekin eta nik ia dena berari zor diot. Baita Gorka Arizkorretari eta Alex Priori, asko lagundu didate.

Baduzu ametsik?

Joko Olinpikoak aipatzen dizkidate denek, baina Londresekoak behintzat ezinezkoak izango dira. Entrenatzen jarraituko dut eta kluben arteko Espainiako Txapelketan lan ona egiten saiatuko naiz.

   Nork Estitxu Zabala

IRUTXULOKO HITZA